توضیحات
فیلم نمایی از فیلم “سیوند، خاک، رویا” ساخته حسین کریم پور ساخت” سد سیوند “در سال های اخیر تبدیل به یکی از جنجالی ترین مباحث اقتصادی، فرهنگی و کشاورزی در ایران بوده و بحث های رسانه ای زیادی در مورد ساخت و آبگیری این سد و تاثیرش بر آثار باستانی مثل آرمگاه کوروش کبیر یا پاسارگاد مطرح شد. حدود چهارسال پیش بود که این سد آبگیری شد و اعتراض ها بالا گرفت. همینها دستمایه ساخت فیلمی شده به نام” سیوند، خاک، رویا” . اما “حسین کریم پوری” کارگردان این فیلم اصلاً به دام دست مایه های ژورنالیستی این موضوع که بسیار هم جذاب بوده نیفتاده، بلکه سراغ بیان سینمایی از این ماجرا رفته و تحت تاثیر آثار مستند سازان قدیمی ایران روایت خودش را از این ماجرا ساخته است. سرانجام ماجرای سد و آرامگاه هم این بود که آرامگاه کوروش به زیر آب نمی رود و اصلا سد به آنجا نمی رسد. کشاورزان هم البته به آب می رسند. اما در مورد این که آیا رطوبت ناشی از این سد می تواند بر پاسارگاد اثر تخریبی داشته باشد، هنوز هیچ اطلاعی در دسترس نیست. ویژگی فیلم “سیوند، خاک، رویا” فیلمی خاص با بیانی خاص و متفاوت است و موسیقی بسیار متفاوت دارد. در این فیلم، کشاورزان، باستانشناسان و سد سازان هرکدام مسایل شان را مطرح می کنند.جالب است بدانید که همه موسیقی این فیلم با یک تمبک زده شده است. فیلم شباهتهایی از لحاظ فرم با برخی مستندهای تجربی دهه چهل ایران مانند “تپه های مارلیک” اثر ابراهیم گلستان دارد. فیلمبرداری فیلم چشمگیر است و فیلم در برخی از صحنه ها از تکنیک پرده آبی و نیز “مورف” برای ادغام تصاویر استفاده کرده است. حسین کریم پور _ دانش آموخته رشته سینما این را هم جالب است که بدانید که برای ساخت این فیلم بیش از ۲۰ هزار کیلومتر سفر شده و دوسال هم وقت صرف ساخت آن شده است. درباره کارگردان حسین کریم پوری، متولد شیراز و دانش آموخته رشته سینما در تهران است. در کارنامه حرفه ای او چند فیلم کوتاه و مستند مانند: “سلمانی ومایکل “، “عطار “، “زار:موسیقی که شفا می دهد” وجود دارد. “سیوند، خاک، رویا ” یکی از مهمترین این هاست. مروروی برفیلم هفته گذشته درباره فیلم “افغانستان، حقیقت گمشده” “افغانستان، حقیقت گم شده “حاصل ۴۸۳۰ کیلومتر سفر خانم “ملک نصر” به مناطق مختلف افغانستان در روزهایی است که تازه دولت جدید در افغانستان تشکیل شده بود و مردمی خسته از سالها جنگ، چشم امید به صلح و ثبات داشتند. این سفر از مرز ایران و افغانستان در دوغارون شروع و پس از گذشت از شهرهای هرات، قندهار، کابل، دره پنجشیر، بامیان، در مزارشریف به پایان می رسد. این فیلم شرح همین سفر است. نظرات بینندگان در مورد فیلم افغانستان حقیقت گمشده آرین از هلسینکی افغانستان حقیقت گمشده خیلی عالی بود و خانم یاسمن ملک نصر خیلی به صورت ماهرانه توانسته بود از فضا ی ساده دیالوگها به خوبی استفاده کند من خیلی لذت بردم و به این واقعیت پی بردم آن تصویری که من قبلا از افغانستان در ذهن خودم داشتم فهمیدم که کاملا اشتباه بوده. محسن از تورنتو نمایی از فیلم “افغانستان حقیقت گمشده” ساخته یاسمن ملک نصر با دیدن فیلم عمیق زیر پوستی افغانستان، حقیقت گمشده، به این نتیجه رسیدم که افغانستان_در مقایسه با ایران_ فکر نمی کنم حقیقت خود را گم کرده باشد. با اجازه، من، این فیلم دوست داشتنی افغانستانی حقیقت گمشده را به عنوان عیدی آپارات، به جای عیدی ساعات بعد از تحویل سال، و روز عید یعنی فیلم آبدارچی قبول می کنم. البته من برای آقای جبلی احترام بسیار قائل هستم. ایشان یکی از مردمی ترین هنرمندان ایران امروز هست. اما فیلم افغانستان، حقیقت گم شده آن قدر بر روی من تاثیر گذاشت که سراسر فیلم چشمانم از دیدن حقیقت این مردم صمیمی نمناک بود و گاه گاه اشکم سرازیر و هر وقت با دیدن فیلمی اشکم در میاد، یعنی قلبم میگه که اون فیلم، چیز بزرگی برای گفتن داشته که آنقدر روی من سنگ دل شده تاثیر گذاشته. وقتی آن دختر دبیرستانی از آرزویشهایش می گوید و آرزوی توسعه و موفقیت پایدار برای کشورش داشت، و تاکید می کند خوشیهای زود گذر برای کشورم نمی خواهم ، بی اختیار به دید باز این دختر هزار آفرین می گویم و بر خود می گریم که دیروز با دختری هم سن و سال او دید و بازدید نوروزی داشتم و همه چیز برای او به خودش خلاصه می شد و گفتم، این ایران من است که حقیقت اش را گم کرده و نه افغانستان و مردم دل پاک و بلند نظرش. وقتی آن خانم با گریه گفت: من برای خود آرزویی ندارم ولی برای مردمم، صلح آرزو دارم، اشک من نیز سرازیر شد. گویی مزرع سبز فلک دیده بودم و حقیقت گم شده ی خود و وقتی آن خانم وکیل سئوالات اساسی خود را مطرح می کرد و سکوت می کرد و وقتی آن پیرمرد دل جوان، با زخمه، تن شنونده را زخم می کرد و فکرش را به عمق می برد و همچنین نوع نگاه و دید و شعر زیبای دکتر زمان: بیش از این باده به پیمانه مریز آبروی من دیوانه مریز مرغ نالان به چه کارت آید دام بردارو دگر دانه مریز من صراحی نیم ای ساقی عشق خون منبر در میخانه مریز آتش حسرت از آن برق نگاه بر در محرم و بیگانه مریز اگر بخواهم در مورد نقاط مثبت این فیلم و پیام آن که به من رسید صحبت کنم، باید همه فیلم را بازگو کنم، چون نگاه پشت این فیلم نگاه زیبا به انسان و احترام به طبیعت بود و فیلمساز با وصل خود به حقیقت، فیلم خود را جاودانه کرده بود. حمید خیلی زیبا و امید بخش بود. هایده چقدر اشتراک عقیده وجود داره بین مردم در دو کشور ایران و افغانستان. آزادی ،صلح، برابری، سربلندی کشورشون و احترام به انسانیت فارغ از جنسیت. مهرنوش در تار و پود جانم نشست، افغانستان حقیقت گمشده، حقیقتی که علیرغم گرد و غبار جنگهای داخلی و خارجی سالیان سال، هنور همچنان شفاف بر تارک آسیای میانه می درخشد، مردمی از جان گذشته که برای خود هیچ نمی خواهند، همه آرزوهایشان برای مملکت و کشورشان است، در کجای دنیا امروزه می توانید چنین ملتی بیابید؟ ابراهیم چقدر اگزوتیک هستید شما؛ خسته شدم از بس فیلم ضعیف دیدم. آشنا با تشکر از خانوم ملک ناصر بابت این کار قوی و تاثیر گذارشون و درود بر زنان افغانستان با امید به اینکه به خواستهای بر حقشون برسان. نیوشا عالی بود. ساده و صمیمی. خصوصا خواننده و نوازنده ی افغان که بی نهایت چهره ی دلنشینی داشت. محسن فیلم جالبی بود و چه خوب بود اکنون فیلمی با مصاحبه با همان افراد و چهره ها و اماکن با همین میزانسیون تهیه گردد و جالب اینجاست که درد مشترک دو ملت ایران و افغانستان شبیه است و بارها با گریه مصاحبه شونده ها گریستم و با خنده آنها خندیدم به امید تفاهم بر اساس حقوق انسانی تمام ملتها با هر نژاد ،مذهب، عقیده جنسیت. مهین بعد از خوندن کتابهای بادبادک باز و هزار خورشید تابان که در مورد افغانستان و فرهنگ این کشوره دیدن فیلم افغانستان حقیقت گمشده درک این کتابها و نوشته هاش رو برام آسان کرد و چقدر زیبا بود آرزوهای بی غل و غش شیرزنان افغانی و واقعا بهشون افتخار می کنم و امیدوارم که سالها بعد پیشرفت شان اونها رو به جایگاه اصلی که لایق اش هستند برسونه. سیاوش نام فیلم بسیار خوب بود. بسیار خوش وقت شدم از دیدن اینکه با همه سختی های موجود در افغانستان مردمان هم زبان و دوست ما (بهتر بگویم افغانها از مایند و ما از آنان) هنوز ساز آواز را نگه داشته و از موسیقی و فرهنگ خود دست نکشیده اند. میترا بسیار زیبا بود در عین حال نشان دهنده بعضی از واقعیتهای افغانستان که برای ما ایرانیها نا آشناست .متاسفانه آنچه ما از افغانها در ذهن داریم منفی است و یک دلیل اش به خاطر اشتباهات بعضی از افغانهایی می باشد که در ایران زندگی کرده اند و دلیل دیگه اینکه تصویر درستی از افغانستان توسط تلویزیون ایران پخش نمی شه.
